Στο συγκεκριμένο βιβλίο, ο Πρόεδρος και ο επίτιμος Πρόεδρος της Ένωσης Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος, Κωσταντίνος Τσίγκας και Ιωάννης Σταμούλης, γράφουν  για την ηγεσία, τη διοίκηση και τη διεύθυνση του πυροσβεστικού μηχανισμού με αφετηρία τα  βασικά συμπυκνώματα της σκέψης του Ηλία Μπέτσιου, τα οποία παραθέτουν με μια ελεύθερη απόδοση για να προσπεράσουν τυχόν δυσκολίες κατανόησης λόγω της καθαρεύουσας που έχουν συγγραφεί. Με αυτόν τον τρόπο υπηρετούν μια διττή αποστολή, τιμούν τον Ηλία Μπέτσιο και παραδίδουν μια χρηστική παρουσίαση της πυροσβεστικής διοικητικής και ηγεσίας. 

«Η κατάσβεσις του πυρός είναι μια επιστήμη βασιζομένη θεμελιωδώς επί αρχών και νόμων σαφώς προσδιορισμένων. Εξ ίσου θεμελιώδης είναι μία τέχνη απαιτούσα δεξιότητα ευφυΐαν, πείραν και ορθήν κρίσιν… Η κατάσβεσις του πυρός είναι μια κρίσιμος απασχόλησις, εφ ής η Πυροσβεστική Υπηρεσία και ο μεμονωμένος πυροσβέστης βασίζονται ζωτικώς. Η ζωή πολλών ατόμων και γενικότερον η ευημερία αυτών στηρίζεται καθημερινώς εις τον πυροσβέστην και το έργον του συνοδεύεται υπό σημαντικού προσωπικού κινδύνου.»

Με αυτά τα  λόγια, μιας συμπτυγμένης θεωρίας, το 1965, προλόγιζε το βιβλίο του, «Επιστημονική Πυροσβεστολογία»,  ο εξαιρετικός Αξιωματικός του Πυροσβεστικού Σώματος, Ηλίας Μπέτσιος. Ένα βιβλίο μοναδικό και πρωτοπόρο για την εποχή του, που θεμελίωσε την πυροσβεστική τέχνη  στην χώρα, εξοπλίζοντας τα στελέχη του Πυροσβεστικού Σώματος με ένα  θεωρητικό εργαλείο - εφόδιο για την αποτελεσματικότητα  της διοίκησης του πυροσβεστικού οργανισμού.

Η επιστήμη της πυροσβεστικής τέχνης και  στρατηγικής και διοικητικής – ηγεσίας, αποτελούν τα σημαντικότερα εφόδια στο πολύπλοκο και απαιτητικό πυροσβεστικό επάγγελμα.

Μια  πυροσβεστική επιστήμη, που   πρέπει να ακολουθεί τις  εξελίξεις στην τεχνολογία,  την αλλαγή των παραγωγικών μεθόδων, και υλικών, αλλά και τις  εξελίξεις  στα πυροσβεστικά μέσα, μηχανήματα και υλικά. Η πυροσβεστική στρατηγική σε επίπεδο κεντρικής ηγεσίας, η διοικητική τακτική  και κυρίως η διεύθυνση των πυροσβεστικών και διασωστικών επιχειρήσεων που συγκροτούν τον  βασικό  κορμό  του Πυροσβεστικού Σώματος, αντικειμενικό σκοπό έχουν την  προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών, αλλά και την προάσπιση  του εθνικού φυσικού πλούτου από της κινδύνους των πυρκαγιών και των υπόλοιπων απειλών, φυσικών ή ανθρωπογενών. 

Tα πρόσωπα του εμπρησμού

  Στο βιβλίο αυτό, οι συγγραφείς του ε.α. Αντιστράτηγοι Π.Σ. Ιωάννης Σταμούλης και Νικόλαος Διαμαντής, από ανοικτές πηγές, φωτίζουν  το έγκλημα και τον δράστη του εμπρησμού, δείχνοντας πόσο πολύπλευρο είναι το δολοφονικό όργανο της πυρκαγιάς στα χέρια του δράστη. Πάθη, συμφέροντα, διαταραχές, ιδεολογία, πολιτική, ή και συνδυασμός αυτών χρησιμοποίησαν την ανεξέλεγκτη πορεία της φωτιάς ως καταστρεπτικό και πολλές φορές δολοφονικό έργο. 

Το βιβλίο είναι των εκδόσεων "Γρηγόρη", διατίθεται από τα κεντρικά βιβλιοπωλεία και στο τηλ.(210 2116606).

Σε μια χρονική συγκυρία, όπου οι καταστροφές από τις πυρκαγιές, τείνουν να γίνουν «κανονικότητα» μαζί με την παραφιλολογία περί των υπαιτίων της, κάνουμε μια επιλεκτική παρουσίαση μορφών που πράγματι συγκλόνισαν με το καταστρεπτικό τους πύρινο έργο. 

 Προσπαθούμε με αυτόν τον τρόπο, να δώσουμε πρόσωπο στον «εμπρηστή» που όπως έγραφε δεκαετίες πριν, το 1950, ένας πολυγραφότατος Αξιωματικός του Πυροσβεστικού Σώματος, ο Ηλίας Μπέτσιος: «Ο εμπρηστής κατά γενικήν αντίληψην είναι κακούργος» και ότι «ο άνθρωπος του λαού δεν δύναται συχνά να εννοήση ότι ο εμπρηστής είναι εγκληματίας, επιζήμιος εις τον λαόν, ότι προς το συμφέρον της ολότητας πρέπει να τιμωρήται και ότι ουχί η ασφάλεια, αλλά η ολότης πληρώνει την ζημίαν». 

Από τις φωτιές των μαγισσών μέχρι τους εμπρηστές των δασών, από τον τελετουργικό εμπρησμό μέχρι την ψυχοπαθολογία του πυρομανή, ο εμπρησμός είναι ένα ιδιαίτερα επαχθές έγκλημα, μια βουβή πράξη που καταλήγει σε ένα ιδιαίτερα θορυβώδες φρικιαστικό θέαμα. 

Ο εμπρηστής συχνά παρακολουθεί τη φωτιά που άναψε, μένει κοντά, τρέφεται από το ίδιο του το έργο. Στην ψυχολογία των διεστραμμένων εμπρηστών, στην εικόνα των φλογών που μεγαλώνουν, ο δράστης βλέπει τη δύναμη, τον έλεγχο, την απόλαυση της καταστροφής. 

Φωνή βοώντος εν τη ερήμω..Η φωνή αγωνίας του Πυροσβέστη για τις δασικές πυρκαγιές

 

Οι τρεις επίτιμοι Πρόεδροι της ΕΑΠΣ, Νίκος Διαμαντής, Γιάννης Σταμούλης και Γιώργος Βιντζηλαίος, στο βιβλίο αυτό, συγκεντρώνουν τις παρεμβάσεις της Ένωσης για τις δασικές πυρκαγιές και την πολιτική προστασία από το 1998 έως το 2021. Ένα πολύτιμο αρχειακό υλικό που στο διάβα του χρόνου φωτογραφίζει κυρίως την ίδια την αντίληψη πολιτείας και κοινωνίας για το κρίσιμα αυτά ζητήματα.

Μέσα από τις σελίδες φαίνεται ξεκάθαρα η διαχρονικότητα του προβλήματος των δασικών πυρκαγιών και γενικότερα των καταστροφών, της εύκολης πολιτικής αντιπαράθεσης, πάντα, την επόμενη της καταστροφής.

Όπως χαρακτηριστικά γράφεται στον πρόλογο, με το βιβλίο υπενθυμίζεται η "διαχρονικότητα των ¨δικών μας΄, των Πυροσβεστών που έχασαν τη ζωή τους στον βωμό του καθήκοντος. Σε αυτούς τους δικούς μας "απόντες παρόντες" άλλωστε αφιερώνουμε το μικρό αυτό βιβλιαράκι"...

Διαχείριση Κρίσεων από Μαζικές Καταστροφές

Των Γιάννη Σταμούλη και Νικόλαου Διαμαντή από τις 

Εκδόσεις Αλεξίπυρο 2013.

Στο βιβλίο γίνεται μια πρώτη προσέγγιση για να φωτιστεί  η πτυχή των  ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων, προ, κατά τη διάρκεια και μετά, από μια μεγάλη κρίση εξαιτίας μεγάλης καταστροφής  στο συνολικό πλέγμα της διαχείρισης κρίσεων.

Στις γραμμές αυτού του πονήματος, συγκεντρώνονται σκέψεις, απόψεις και μέρη από μελέτες και έρευνες ειδικών στο θέμα, στα οποία προστίθεται και σημεία από την  εμπειρία και αντίληψη  των συγγραφέων ως αξιωματικών  του Πυροσβεστικού Σώματος.

 Βασικός  στόχος  της έκδοσης  είναι να προστεθεί  ένα μικρό – ελάχιστο - λιθαράκι στην διαμόρφωση της όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερης διαχείρισης, των δυστυχώς, αναπόφευκτων καταστροφών.

Διαχείριση που αποτελεί το αναγκαίο ζητούμενο για την ίδια την υπόσταση ων κρατικών αρχών παροχής πολιτικής προστασία αλλά και το ύψιστο χρέος κοινωνίας και πολιτείας, απέναντι στο ιερό αγαθό της ζωής, της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, αλλά και των δημιουργημάτων του πολιτισμού μας. 

Η Διαχείριση της Ασφάλειας

Ένα βιβλίο των Ιωάννη Σταμούλη και Νικόλαου Διαμαντή  που προσπαθεί μέσα από την μελέτη ειδικών και διανοητών, να ανιχνεύσει τη νέα μέρα σε ένα κόσμο που βιώνει τον τρόμο και την οδύνη από τα τυφλά τρομοκρατικά κτυπήματα.

Το βιβλίο προσπαθεί να δώσει μια συγκροτημένη πληροφόρηση στα στελέχη των επιχειρησιακών φορέων παροχής πολιτικής προστασίας και ασφάλειας για να κατανοήσουν το νέο περιβάλλον τρωτότητας που διαμορφώνεται συγκροτώντας νέες συνθήκες απειλών και διακινδύνευσης, τόσο στην πατρίδα μας, όσο και στην ευρωπαϊκή γειτονιά μας.

Αφορμή για το βιβλίο αποτέλεσαν τα τελευταία τρομοκρατικά κτυπήματα στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, τα οποία αλλάζουν τον χάρτη της ασφάλειας στην μεγάλη σύγχρονη ευρωπαϊκή κοινότητα, απειλώντας τον ίδιο το ελεύθερο δυτικό τρόπο ζωής.

Αποτέλεσμα είναι το αίσθημα της ασφάλειας και πολιτικής προστασίας να μην είναι πλέον το ίδιο. Η επικινδυνότητα και η τρωτότητα πλέον έχει δραματικά αλλάξει. Για τους φορείς που εγγυούνται αυτά τα αγαθά, το στοίχημα πλέον είναι η αύξηση της αποτελεσματικότητάς τους με σεβασμό όμως του ελεύθερου δημοκρατικού «ευρωπαϊκού» τρόπου ζωής.

Οι ασύμμετρες πυρκαγιές του 2007 στην Ελλάδα

Το βιβλίο έρευνα - μελέτη δύο αξιωματικών του Πυροσβεστικού Σώματος, Γιάννη Σταμούλη και Νίκου Διαμαντή, Προέδρου και επίτιμου Προέδρου της Ένωσης Αξιωματικών του Πυροσβεστικού Σώματος.

Οι συγγραφείς, εννέα χρόνια μετά τις φονικές πυρκαγιές του 2007 στην Ελλάδα, προσπαθούν να απαντήσουν στα ερωτήματα που αναπτύχθηκαν στη διάρκεια της δραματικής αυτής κρίσης, να φωτίσουν λίγο τα τραγικά εκείνα γεγονότα, να παραθέσουν μέσα από την «πυροσβεστική ματιά και σκέψη» μια σύνοψη γεγονότων και απόψεων.

Προς αυτή την κατεύθυνση, στο βιβλίο, αποτυπώνονται όλα τα στοιχεία εκείνα που μπορούν να βοηθήσουν στην προσέγγιση της ανεύρεσης των αιτιών και υπαίτιων των φονικών πυρκαγιών του 2007, συμπεριλαμβάνοντας και του κρίσιμου παράγοντα των ασύμμετρων απειλών, όπως αυτές σκιαγραφούνται στο φαινόμενο των εμπρησμών ως μορφή τρομοκρατίας.Στη συγκεκριμένη έκδοση συλλέχθηκαν και επεξεργάσθηκαν κυρίως «ανοικτά δημόσια στοιχεία», πραγματικά γεγονότα και αληθινές μαρτυρίες.
Αυτά τα στοιχεία τα αξιολογήθηκαν συνολικά και συγκριτικά, για να φανεί η μεγάλη εικόνα και όχι το κάθε συμβάν από μόνο του, που ουσιαστικά απομακρύνει από τους πραγματικούς «ενόχους».

Νίκος Μάργαρης

Του Γιάννη Σταμούλη, έκδοσης ΕΑΠΣ 2018.

Στο βιβλίο γίνεται μια μικρή προσπάθεια να παρουσιαστεί η σκέψη του καθηγητή  Ν. Μάργαρη  ειδικά για τις δασικές πυρκαγιές, τις οποίες διατύπωνε με παρρησία, πολλές φορές κόντρα στα συνηθισμένα.  Μέσα από τις σελίδες, μπορούμε  να ξαναθυμηθούμε μερικές σκέψεις του για τα δάση μας. 'Ίσως για να προκαλέσουμε για πολλοστή φορά, μήπως και ανοίξει ένας σοβαρός διάλογος για το μέλλον των δασών στην πατρίδα μας και την αποτελεσματική τους προστασία. Ο Νίκος Σ. Μάργαρης, γεννημένος το 1943 στον Βόλο, ήταν ένας ακαδημαϊκός του περιβάλλοντος, καθηγητής ειδικός στην οικολογία των μεσογειακών φυτών και γενικότερα των μεσογειακών οικοσυστημάτων. Αρθρογράφος, συγγραφέας βιβλίων και παραγωγός τηλεοπτικών εκπομπών και ντοκιμαντέρ. Με τον σοβαρό και πολλές φορές ανατρεπτικό του λόγο συνέβαλε στην ευαισθητοποίηση της ελληνικής κοινής γνώμης σε θέματα περιβάλλοντος. Από μικρή ηλικία Ακαδημαϊκός δάσκαλος, υπήρξε ο εμπνευστής, ιδρυτής και επί σειρά ετών Πρόεδρος του Τμήματος Περιβάλλοντος, στη Μυτιλήνη, όπου δίδασκε Διαχείριση Οικοσυστημάτων. Παράλληλα με την πανεπιστημιακή του σταδιοδρομία, αρθρογραφούσε σε εφημερίδες και σε περιοδικά. Γενικός διευθυντής της ελληνικής εκδόσεως του περιοδικού National Geographic επί 14 χρόνια. Συγγραφέας πολλών βιβλίων και επιμελητής πολλών άλλων, βραβεύθηκε με το βραβείο «Global 500» των Ηνωμένων Εθνών, ενώ από το 1993 ήταν εταίρος της Βασιλικής Γεωγραφικής Εταιρείας (Ηνωμένο Βασίλειο).  Πέθανε το 2013. 

Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΕ ΑΜΥΝΑ

Των Γιάννη Σταμούλη - Νίκου Διαμαντή Έκδοση ΕΑΠΣ - Αθήνα 2016

Τα τρομοκρατικά κτυπήματα στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, αλλάζουν τον χάρτη της ασφάλειας στην μεγάλη σύγχρονη ευρωπαϊκή κοινότητα, απειλώντας τον ίδιο το ελεύθερο δυτικό τρόπο ζωής. Ο «τρόμος» μέσω των διεθνοποιημένων ΜΜΕ διαδίδεται σε όλο τον κόσμο. Η τρομοκρατία κατά την κλασική μέχρι σήμερα προσέγγιση ήταν και είναι η εμπρόθετη και συνειδητή χρήση βίας, προκειμένου για πολιτικούς κυρίως σκοπούς να δημιουργηθεί κλίμα φόβου - τρόμου με σκοπό και επιδίωξη την ανατροπή της έννομης τάξης, του καθεστώτος ή του υφιστάμενου συστήματος εξουσίας. Η χρήση της έχει σαν αποτέλεσμα ή ενέχει πάντοτε τον κίνδυνο να παρασύρει στο θάνατο και αθώους πολίτες γεγονός που την καθιστά κοινωνικώς, ηθικά ανεπίτρεπτη παρά την αποδοχή του γεγονότος από τους τρομοκράτες, ως αναγκαίο παράπλευρο αποτέλεσμα. Τα παραπάνω χαρακτηριστικά καθιστούν την προκαλούμενη διακινδύνευση, αναλυτικά προβλέψιμη και με κατάλληλο σχεδιασμό είναι δυνατόν να  προσδιορισθούν πιθανοί στόχοι, μέθοδοι και μέσα υλοποίησης καθώς και οι πιθανές επιπτώσεις. Δηλαδή σε ένα μεγάλο ποσοστό επιτρέπει την ανάπτυξη σχετικών σεναρίων- σχεδίων αντιμετώπισης.   Η φωτογραφία στο εξώφυλλο αυτού του αφιερώματος, με τον ένοπλο φρουρό στην είσοδο του καθεδρικού ναού, στο κέντρο του Μιλάνο, που για να εισέλθεις και να ανάψεις κερί, περνάς σωματικό έλεγχο και σκανάρισμα Χ – RAY, αποτυπώνει την Ευρώπη του 2016. Για τους  φορείς που εγγυούνται αυτά τα αγαθά, το στοίχημα πλέον είναι η αύξηση της αποτελεσματικότητάς τους με σεβασμό όμως του ελεύθερου δημοκρατικού «ευρωπαϊκού» τρόπου ζωής. Στις σελίδες αυτού του μικρού πονήματος προσπαθούμε με τη βοήθεια ειδικών και διανοητών να ανιχνεύσουμε τη νέα μέρα στην Ευρώπη που βιώνει τον τρόμο και την οδύνη από τα τυφλά τρομοκρατικά κτυπήματα. Είναι μια γνώση που είναι απαραίτητη για τα στελέχη του Π.Σ. και των επιχειρησιακών φορέων παροχής πολιτικής προστασίας για να κατανοήσουν το νέο περιβάλλον τρωτότητας που διαμορφώνεται συγκροτώντας νέες συνθήκες απειλών και διακινδύνευσης, τόσο στην πατρίδα μας, όσο και στην ευρωπαϊκή γειτονιά μας. 

ΑΣΥΜΜΕΤΡΕΣ ΑΠΕΙΛΕΣ

Του Γιάννη Σταμούλη ,Έκδοση ΕΑΠΣ  2015.

Την 11η Σεπτέμβρη του 2001, στο κέντρο της μητρόπολης της ανάπτυξης, της ασφάλειας, της ευμάρειας, στο συμβολικό κέντρο «διοίκησης» του δυτικού πολιτισμού, στην Νέα Υόρκη, σημειώνεται μια από τις τραγικότερες τρομοκρατικές επιθέσεις στην σύγχρονη ιστορία. Το κτύπημα, σφοδρό, συμβολικό και σε κάθε περίπτωση τραγικό έπληξε τον πυρήνα του αστικού ιστού της Νέας Υόρκης και μάλιστα το πλέον εμβληματικό της σύμβολο, τους Δίδυμους Πύργους, του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου. Το τραγικό συμβάν ανέδειξε με τραγικό τρόπο, μια νέα εμβληματική έννοια, αυτή των ασύμμετρων απειλών, που ήρθαν να προστεθούν στις απειλές που συνθέτουν την τρωτότητα της ασφάλειας των σύγχρονων κοινωνιών μας.  Η ιδέα για αυτό το μικρό αυτό αφιέρωμα, δόθηκε στον γράφοντα, με αφορμή την εκπόνηση εργασίας σχετικού θέματος κατά την φοίτησή του στην Σχολή Εθνικής Άμυνας, και προσπαθεί να προσεγγίσει τη νέα τρομακτική απειλή, της ασφάλειας και πολιτικής προστασίας των σύγχρονων κοινωνιών. Στον επίλογο παρατίθεται ένα απόσπασμα από την έκδοση του 2011, του Τμήματος Αντιτρομοκρατίας και Στρατηγικής Διαχείρισης Κινδύνων, της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας της Νέας Υόρκης ( FDNY). 

1984. Τα γεγονότα της Πυροσβεστικής Σχολής

Των Γιάννη Σταμούλη – Νίκου Διαμαντή, έκδοσης ΕΑΠΣ 2015.

Στο βιβλίο ιστορείται μια  ιδιαίτερα σημαντική σελίδα της πυροσβεστικής ιστορίας, που διαμόρφωση την διοικητική φυσιογνωμία του σύγχρονου Πυροσβεστικού Σώματος.

 1984, η τότε κυβέρνηση, σχεδιάζει ένα από τα δεκάδες νομοθετήματα αναδιοργάνωσης των Σωμάτων Ασφαλείας. Νομοσχέδιο που εκφράζει την τότε πολιτική πρόθεση να «ενοποιηθούν» η Αστυνομία Πόλεων, η Ελληνική Χωροφυλακή και το Πυροσβεστικό Σώμα.Το κείμενο αυτού του νομοσχεδίου δημοσιεύεται στις 26 Γενάρη του 1984, στον ημερήσιο Τύπο και προβλέπει την κατάργηση της ιεραρχικής δομής και αυτονομίας του Πυροσβεστικού Σώματος και μετατρέπει την Πυροσβεστική Σχολή σε «σεμιναριακό φροντιστήριο». Το επόμενο πρωινό της 27ης, οι τότε Δόκιμοι Αξιωματικοί της Πυροσβεστικής Σχολής, σε μια εποχή που δεν υπήρχε συνδικαλισμός στο χώρο, διαβάζοντας το νομοσχέδιο, συνεγείρονται και με τον πλέον ειρηνικό τρόπο, αυθόρμητα διατυπώνουν την συλλογική τους θέση για Πυροσβεστικό Σώμα, αυτοδύναμο, αυτοδιοικούμενο, αυτοτελές χωρίς υποβάθμιση της Πυροσβεστικής Σχολής. Η διαμαρτυρία τους, δημιουργεί αίσθηση, καλύπτεται από τον Τύπο της εποχής και η πολιτική ηγεσία δέχεται σχετική επιτροπή, όπου ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης, δεσμεύεται ότι δεν θα υλοποιήσει καμία από τις ρυθμίσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας. Η πρώτη πρώιμη «συνδικαλιστική» αυτή κίνηση των Δόκιμων Αξιωματικών εκείνη τη μέρα, απέδωσε τα μέγιστα, αφού ανέκοψε τη διαλυτική πολιτική πρόθεση και διασφάλισε το Πυροσβεστικό Σώμα που γνωρίζουμε σήμερα. Δυστυχώς ο τότε «πολιτικός και υπηρεσιακός πολιτισμός» της εποχής, λειτούργησε με τον δικό του «μετεμφυλιακό τρόπο».Για τα γεγονότα ασκήθηκαν διώξεις εναντίον των μετεχόντων που οδήγησαν στην απόταξη από το Π.Σ. τεσσάρων Δοκίμων, την αποπομπή από τη Σχολή πέντε Δοκίμων, την επιβολή προστίμων σε 18 Δοκίμους και την επιβολή προστίμων και τη μετακίνηση από την Πυροσβεστική Σχολή τεσσάρων Αξιωματικών. Μερικά χρόνια αργότερα θα υπάρξει αποκατάσταση των αποταχθέντων και των αποπεμφθέντων Δοκίμων Αξιωματικών, Τα πρωτότυπα στοιχεία – τεκμήρια της ιστορικής αυτής σελίδας του πυροσβεστικού οργανισμού, μας τα εμπιστεύτηκαν συνάδελφοι πρωταγωνιστές των γεγονότων που τους ευχαριστούμε ιδιαίτερα για αυτό.

Βιβλιογραφικός κατάλογος πυροσβεστικής βιβλιοθήκης

Του Γιάννη Σταμούλη, έκδοση  ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ,2013

Η παρούσα έκδοση αποτελεί τον πρώτο βιβλιογραφικό κατάλογο της βιβλιοθήκης του Πυροσβεστικού Μουσείου. Για την καλύτερη χρήση και διευκόλυνση των Πυροσβεστών  και των ερευνητών που θα θελήσουν να εντρυφήσουν στην καταγεγραμμένη πυροσβεστική γνώση το σύνολο των βιβλίων έχει κατανεμηθεί σε 19 βασικές κατηγορίες.

Με την ίδρυση του Πυροσβεστικού Μουσείου, το 1992, προβλέφθηκε και η λειτουργία εντός αυτού, της Πυροσβεστικής Βιβλιοθήκης, μιας ειδικής βιβλιοθήκης που θα συγκεντρώνονται, φυλάσσονται, αναπαράγονται και αξιοποιούνται οι εκδόσεις από την ίδρυση του Νεοελληνικού Κράτους και εφεξής, που αφορούν αμέσως ή εμμέσως το αντικείμενο και την αποστολή του Πυροσβεστικού Σώματος και την ιστορία του. Από την έναρξη λειτουργίας του Πυροσβεστικού Μουσείου, ξεκίνησε μια οργανωμένη προσπάθεια να συγκεντρωθούν, να καταγραφούν και να ταξινομηθούν βιβλία εκδόσεως του Πυροσβεστικού Σώματος, καθώς και βιβλία πυροσβεστικών υπαλλήλων και άλλων συγγραφέων με θέμα τα ευρύτερα πυροσβεστικά αντικείμενα. Σήμερα, αρκετές εκατοντάδες βιβλία, πολλά από αυτά, πραγματικά σπάνια και μοναδικά, συγκροτούν πλέον την Πυροσβεστική Βιβλιοθήκη, μοναδική στο είδος της, στη χώρα. Μαζί με τα βιβλία, έγινε μια σημαντική προσπάθεια και συγκεντρώθηκαν σχεδόν το σύνολο των τευχών των πυροσβεστικών περιοδικών που εκδόθηκαν από το 1948 έως και σήμερα, καθώς και ένας πολύ μεγάλος αριθμός ενημερωτικών φυλλαδίων που εκδόθηκαν σε όλο αυτό το διάστημα από το Π.Σ. τόσο σε κεντρικό επίπεδο όσο και σε περιφερειακό. 

Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΩΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΩΝ

Του Γιάννη Σταμούλη, έκδοσης ΕΑΠΣ 2013 

Στο βιβλίο παρουσιάζεται μια σχεδόν άγνωστη πτυχή στην ιστορία του ελληνικού πυροσβεστικού σώματος. Μια πρώιμη  «συνδικαλιστική δράση» των Πυροσβεστών με  ξεχωριστή σημασία.

Οκτώβριος του 1935. Στην Αθήνα, σε μια εξίσου δύσκολη οικονομικοκοινωνική συγκυρία, οι  Πυροσβέστες, του νεοσύστατου Πυροσβεστικού Σώματος, βιώνουν μια  δύσκολη καθημερινότητα. Εργαζόμενοι σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, χωρίς κανένα σχεδόν εργασιακό δικαίωμα, με πενιχρότατο μισθό και σχεδόν καμία ασφαλιστική ή συνταξιοδοτική πρόβλεψη. Η αγανάκτηση όμως αρχίζει να ξεχειλίζει τον Ιούνιο του ίδιου έτους μετά από ένα σοβαρότατο τραυματισμό, συναδέλφου κατά τη διάρκεια κατάσβεσης πυρκαγιάς, ο οποίος μένει ανάπηρος, κρίνεται ανίκανος για εργασία και απολύεται από το Πυροσβεστικό Σώμα χωρίς να δικαιούται σύνταξη ή ασφαλιστική κάλυψη. Η είδηση ξεσηκώνει τους Πυροσβέστες των Αθηνών, οι οποίοι προχωρούν σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας με αποκορύφωμα να οργανώσουν απεργία πείνας στις 28 και 29 Οκτωβρίου, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να ευαισθητοποιήσουν την τότε κυβέρνηση της εποχής. Η πράξη τους θα προκαλέσει ιδιαίτερη αίσθηση στην ελληνική κοινή γνώμη, αλλά θα περάσει πολύς καιρός για να αποφασίσει η ελληνική πολιτεία να ασχοληθεί με το ζήτημα και να θεσμοθετήσει ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα στο πυροσβεστικό προσωπικό. Οκτώβριος 2013. 

Ημέρα Μνήμης Πεσόντων Πυροσβεστών

Του Γιάννη Σταμούλη, Έκδοση ΕΑΠΣ  2013.

Το μικρό βιβλιαράκι, αποτελεί ένα  τιμητικό αφιέρωμα στους πεσόντες, εν ώρα καθήκοντος  πυροσβεστικούς υπαλλήλους του Πυροσβεστικού Σώματος.

Απλοί Ήρωες της Καθημερινότητας, που θα δώσουν άλλη σημασία στο «καθήκον», που θα διδάξουν με την πολύτιμη προσφορά ζωής, ότι τούτη η χώρα επιζεί και στηρίζεται από «ευσυνείδητους λειτουργούς» που ζουν και εργάζονται στο λεπτό νήμα που χωρίζει την ζωή από την απώλειά της.

Πυροπροστασία σε ιστορικά κέντρα

Των Γιάννη Σταμούλη και Νίκου Κολοβού, έκδοσης ΕΑΠΣ 2014.

Το 2009, η ΕΑΠΣ, υλοποιώντας μιας πρωτοποριακή ιδέα, του  Νίκου Κολοβού, περιφερειακού εκπροσώπου της ΕΑΠΣ στην ΠΕΠΥΔ Ιονίων Νήσων, αποφασίζει να προχωρήσει σε μια επιστημονική δράση να μελετήσει την πυροπροστασία στα ιστορικά κέντρα ελληνικών πόλεων με «οδηγό» το ιστορικό κέντρο της Κέρκυρας. Η πρωτοβουλία αυτή βρίσκοντας στήριξη από τον Ροταριανό όμιλο Κέρκυρας, υλοποιήθηκε σε δύο στάδια. Στο πρώτο στάδιο πραγματοποιήθηκε από την Π.Υ. Κέρκυρας και σε συνεργασία με τοπικούς συλλόγους, μια έρευνα στους κατοίκους της παλαιάς πόλης της Κέρκυρας, όπου παράλληλα μοιράστηκε και ένα φυλλάδιο, στο οποίο περιλαμβάνονται χρήσιμες οδηγίες, αρχικά για την αποφυγή μιας πυρκαγιάς και στη συνέχεια για τον τρόπο αντιμετώπισής της στο αρχικό της στάδιο. Στα πλαίσια αυτής της έρευνας έγιναν επισκέψεις σε διακόσια εικοσιπέντε διαμερίσματα τα οποία χωροταξικά ανήκουν στην ευρύτερη περιοχή της παλαιάς πόλης. Το δεύτερο στάδιο της πρωτοβουλίας, περιλάμβανε την πραγματοποίηση μιας ημερίδας, όπου παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα της έρευνας, αλλά και έγιναν εξαιρετικές παρουσιάσεις, πρωτοποριακές και πρωτότυπες για το θέμα. Η ημερίδα πραγματοποιήθηκε τελικά το Σάββατο 16 Ιανουαρίου του 2010 με εξαιρετική επιτυχία. Σαφώς και τα αποτελέσματα της πρωτοβουλίας δημιούργησαν ιδιαίτερη αίσθηση και όχι μόνο στο νησί των Φαιάκων. Αυτό το πολύτιμο υλικό,  δημοσιεύεται  σε αυτή την έκδοση, ώστε να αποτελέσει χρήσιμο βοήθημα για την πυροσβεστική επιστήμη, αλλά και ως ένα νέο έναυσμα για το κέντρισμα του ενδιαφέροντος της πολιτείας για τα ζητήματα πυροπροστασίας ειδικά στους ευαίσθητους χώρους των ιστορικών κέντρων των ελληνικών πόλεων.

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ 11-9-2001 ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΕΣ ΗΡΩΕΣ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ

Του Γιάννη Σταμούλη, έκδοση ΕΑΠΣ 2014.

Το βιβλίο είναι ένα αφιέρωμα για την  11η Σεπτεμβρίου του 2001 τη μέρα που ο τρόμος και η καταστροφή, εξαιτίας της τυφλής τρομοκρατίας, ξεπέρασε τα μέχρι τότε γνωστά όρια και στόχευσε στο κέντρο της πλέον ισχυρής υπερδύναμης του πλανήτη.

 Το κτύπημα, σφοδρό, συμβολικό και σε κάθε περίπτωση τραγικό έπληξε τον πυρήνα του αστικού ιστού της Νέας Υόρκης και μάλιστα το πλέον εμβληματικό της σύμβολο, τους Δίδυμους Πύργου, του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου. 

Η καταστροφή, πράγματι βιβλική με χιλιάδες νεκρούς, και ανυπολόγιστες συνέπειες στο αίσθημα ασφαλείας στο σύγχρονο κόσμο. Παράλληλα ανέδειξε για άλλη μια φορά την προσφορά των Πυροσβεστών, των ανθρώπων της αντίθετης όψης, οι οποίοι αφήνοντας δεκάδες νεκρούς, έπραξαν το καθήκον τους προστρέχοντας στην καρδιά του εφιάλτη για να σώσουν όσους μπορούν, από την κόλαση που δημιούργησαν οι εγκληματικοί τρομοκράτες.